While everybody else is getting out of bed
I'm usually getting in it
I'm not in it to win it
And there's a thousand ways you can skin it
My feet have been on the floor
Flat like an idle singer
Remember winger
I digress
I confess you are the best thing in my life
But I'm afraid when I hear stories
About a husband and wife
There's no happy endings
No Henry Lee
But you are the greatest thing about me
[Chorus]
If it's love
And we decide that it's forever
No one else could do it better
If it's love
And we're two birds of a feather
Then the rest is just whenever
And if I'm addicted to loving you
And you're addicted to my love too
We can be them two birds of a feather
That flock together
Love, love
Got to have something to keep us together
Love, Love
That's enough for me
Took a loan on a house I own
Can't be a queen bee without a bee throne
I wanna buy ya everything
Except cologne
'cause it's poison
We can travel to Spain where the rain falls
Mainly on the plain side and sing
'cause it is we can laugh we can sing
Have ten kids and give them everything
Hold our cell phones up in the air
And just be glad we made it here alive
On a spinning ball in the middle of space
I love you from your toes to your face
[Chorus]
You can move in
I won't ask where you've been
'cause everybody has a past
When we're older
We'll do it all over again
When everybody else is getting out of bed
I'm usually getting in it
I'm not in it to win it
I'm in it for you
If it's love
And we're two birds of a feather
Then the rest is just whenever
Then the rest is just whenever
If it's love
And we decide that it's forever
No one else could do it better
And if I'm addicted to loving you
And you're addicted to my love too
We can be them two birds of a feather
That flock together
Love, love
Got to have something to keep us together
Love, love
Got to have something to keep us together
Love, love
That's enough for me
yes, yes. if it's love :) CHILL :D
ako. ako. ako.
- elliz
- Pasig City, National Capital Region, Philippines
- ako si elliz. 20 taong gulang. nasa ika-apat na taon ng kolehiyo. kumukuha ng Batsilyer ng Sining sa Sikolohiya, sa Unibersidad ng Pilipinas - Diliman. tao. may ISIP. may puso. humihinga. BUHAY.
Sunday, July 18, 2010
Wednesday, July 7, 2010
Monday, July 5, 2010
BAD VIBES? BAD VIBES?
yes, oo. bad vibes.
sige, ako na ang affected.
so kailangan pati mga kapatid mo friend niya? :(
kairita laaaaang. :/
mag-disappear ka sa buhay ko, NOW NA!!!! :(
sige, ako na ang affected.
so kailangan pati mga kapatid mo friend niya? :(
kairita laaaaang. :/
mag-disappear ka sa buhay ko, NOW NA!!!! :(
Posted by
elliz
at
8:28 AM
Sunday, June 13, 2010
TEENTERS FTW~! :D
another affected much post..
you can click away anyway :))
haha, wala lang outlet, kasi kung andun ako, supalpal si joe at shey (kahit pa super like ko si shey before, na-BV ako sa kanya kanina)
at nakakawindang si mikee lee, wala siyang punto. okay na sana sa mga simulang arguments, pero habang tumatagal, nakakahiya na lang na pinagtatanggol niya ang pinoy housemates.
yung dj, parang napadpad lang dun out of nowhere. sana man lang, hindi shallow ang mga points na sinasagot nila.
maikling analysis lang.
super bumilib ako kay ryan at sa iba pang teenters, dahil inaamin nila na mas masipag at mas disiplinado ang mga pinoy kesa sa kanila. atleast, they know how to give credit when it's due db? unlike the pinoys, who never actually admitted na mas may leadership skills at mas nakapagpapasaya ang mga teenters kesa sa kanila.
baliko ang katwiran ni Mikee. yun lang, nakakawindang talaga siya, naturingang.. ehem.
ang taong burara ay kitang kitang hindi masipag. duh, kung masipag ka, nakaligpit ang lahat ng mga gamit mo. kei? at kung disiplinado ka, dapat sinusunod mo ang lahat ng rules. kung disiplinado ang pinoy housemates simula pa lang, bakit ang daming napatawan ng force eviction sa kanila? yung pagtsitsismisan, yung hindi pagsunod sa rule book, yun ba ang pagiging disiplinado? please naman, shey joe mikee and all the other 3 na nasa pinoy team kanina, sana man lang sinabi ninyo ang totoo. hindi yung pinagtanggol ninyo ang pinoys eh wala naman sa punto.
people from the pinoy team may have stated that mas nakakarelate daw ang viewers sa mga pinoy na nasa loob. yes, nakakarelate kami, dahil pilipino kami. pero bukod dun, wala na. may joe ang pinoy housemates? excuse me, unlike joe, never na pinaglaruan ni ryan ang kapwa housemate niya. he never made fun of them. hindi siya nagpapatawa in the expense of his other housemates. remember that racism rap thing ni joe against kay bret? na super ikinasaya ng mga kapwa niya pinoy housemates? na hindi pinalabas sa tv dahil malamang, nahihiya si big brother sa inasal ng PINOY housemate niya. eh how about the most talked about spin the bottle thing? na sinuspend pa ng big brother ang live stream ng isang kakilala ko dahil sa pagrerecord niya ng spin the bottle episode na iyon, na ang nagpasimula ay, si joe, na again, ay isang pinoy housemate. yun ba ang disiplinado na sinasabi nila kanina? tama nga naman ang nasa team pinoy eh, kung disiplina lang din ang pag-uusapan, hindi ba dapat lahat ng aspeto ang titignan? hindi lang wake up call or pagbangon on time etc, pero lahat ng ginagawa dapat na nangangailangan ng disiplina, and with that, sa pinoy housemates pa din magbabackfire ito, dahil mas maraming nagawang kalokohan at kagaguhan ang pinoy housemates kumpara sa teenters.
oo nga joe, mas matagal kayo. eh ano naman kung mas matagal? tama si richard, it's not measured by the duration of your stay inside the house, it's what you did inside the house that matters. yung teenters, yes, late na silang pumasok. fine, sugatan na kayo by that time, pero kung talagang pinoy kayo, you'd still be able to fight as if hindi kayo nasaktan, nasugatan at napagod. that's what we pinoys are known for, right? not giving up, fighting until the very end, giving your best everytime. yun ang pinoy. and that's what the teenters showed us. tama yung isang taga-up debsoc, kung being pinoy by blood lang ang basehan ninyo kung bakit pinoy ang dapat maging big winner, ang babaw ng basis ninyo. so, para ninyo na ring sinabi, na dapat ay maging proud pa din tayo sa mga pinoy na nasa ibang bansa na minamata ang kapwa nila pinoy. hindi ba, nung lumabas yung isyu tungkol sa isang writer na nangmata ng kapwa pinoy niya eh andaming nag-react? na kesyo hindi daw siya pinoy, etc etc. eh si joe, pinoy pa bang maituturing? pagkatapos ng racism rap niya against bret? yung mga pinoy housemates na binabackstab ang kapwa nila housemates? gawain ba ng pinoy yun?? ano ito, double standards?
wag tayong parating papasok, let's acknowledge din naman ang mga naipakita ng mga teenternationals, na hindi man natin kalahi o hindi man purong pinoy ay nagpakita at nanindigan na parang isang tunay na pinoy. hindi lang dapat sa panlabas na anyo, o sa dugo, dahil being filipino is not skin deep lang dapat, hindi dapat ganun ka-shallow yung tingin natin. ang pagiging pinoy ay nasa isip, gawa, salita at nasa puso. wag natin tignan ang pagiging pinoy nang ganun-ganun lang. dahil tandaan natin, marami tayong mga kababayan na kinaiinisan natin dahil hindi sila nagpapaka-pinoy. so dapat, i-appreciate natin ang mga hindi natin kalahi na mas nagpapakita ng mga traits at characteristics ng pagiging pinoy. oo, pinoy big brother. pero let's put into consideration those teenternational housemates who showed the world who / what a real pinoy is. isang reality show ang pbb, at dapat hindi lang tayo parating nanonood, sana, nakikita din natin kung ano ang mga mali, at wag na nating gayahin. lalo na yung balikong katwiran na dapat pinoy ang manalo dahil pinoy big brother. oh goodness gracious. let us all be rational and critical. hindi lahat ng pinoy ay nagpakapinoy, at hindi lahat ng hindi pinoy ay nagpakita ng masamang pag-uugali at pananaw. yun lang :)
ayan, pasensiya na. affected much talaga.
sobrang SP-related kasi niya. hindi kasi lahat ng pinoy, most especially yung mga natira na sina Ivan, Devon at Fretzie ay sumalamin sa tunay na kabataang Pinoy. yung tipong mas nakarelate pa ako kay Ryan, kay Ann Li, kay Bret, kay Jeni. kasi, mas nakita ko sa kanila yung pagmamahal para sa bayan, yung paggalang sa kapwa nila, yung pagpapakumbaba, yung pagsisikap. na hindi ko nakita sa mga pinoy housemates. di ba, dapat pinagmamalaki natin ang mga traits na nagseset apart sa atin - mga pinoy, sa mga ibang lahi? pero sa show na ito, mas lumutang yung mga katangian ng pagka-pinoy sa mga teenternationals. so i really can't help but react.
pero, siyempre, in the end, tayo pa ding mga manonood ang pipili ng big 6 natin, so sana, pairalin natin yung puso sa pagpili, hindi lang kung ano yung nakikita ng mata sa physical appearance ng mga housemates, kungdi sa kung paano din sila nakisama, nakisalamuha sa loob ng pbb house.(sa dulo, pera pera lang din yan, pero sana, manalo pa din kung sino yung talagang deserving, kung sino yung nagpakatotoo, at kung sino yung mas sumalamin sa tunay na buhay ng mga kabataang Pilipino)
LIKE YEAH, AGAIN, AFFECTED MUCH.
(gusto ko nang i-litson si joe, as in! x.X)
you can click away anyway :))
haha, wala lang outlet, kasi kung andun ako, supalpal si joe at shey (kahit pa super like ko si shey before, na-BV ako sa kanya kanina)
at nakakawindang si mikee lee, wala siyang punto. okay na sana sa mga simulang arguments, pero habang tumatagal, nakakahiya na lang na pinagtatanggol niya ang pinoy housemates.
yung dj, parang napadpad lang dun out of nowhere. sana man lang, hindi shallow ang mga points na sinasagot nila.
maikling analysis lang.
super bumilib ako kay ryan at sa iba pang teenters, dahil inaamin nila na mas masipag at mas disiplinado ang mga pinoy kesa sa kanila. atleast, they know how to give credit when it's due db? unlike the pinoys, who never actually admitted na mas may leadership skills at mas nakapagpapasaya ang mga teenters kesa sa kanila.
baliko ang katwiran ni Mikee. yun lang, nakakawindang talaga siya, naturingang.. ehem.
ang taong burara ay kitang kitang hindi masipag. duh, kung masipag ka, nakaligpit ang lahat ng mga gamit mo. kei? at kung disiplinado ka, dapat sinusunod mo ang lahat ng rules. kung disiplinado ang pinoy housemates simula pa lang, bakit ang daming napatawan ng force eviction sa kanila? yung pagtsitsismisan, yung hindi pagsunod sa rule book, yun ba ang pagiging disiplinado? please naman, shey joe mikee and all the other 3 na nasa pinoy team kanina, sana man lang sinabi ninyo ang totoo. hindi yung pinagtanggol ninyo ang pinoys eh wala naman sa punto.
people from the pinoy team may have stated that mas nakakarelate daw ang viewers sa mga pinoy na nasa loob. yes, nakakarelate kami, dahil pilipino kami. pero bukod dun, wala na. may joe ang pinoy housemates? excuse me, unlike joe, never na pinaglaruan ni ryan ang kapwa housemate niya. he never made fun of them. hindi siya nagpapatawa in the expense of his other housemates. remember that racism rap thing ni joe against kay bret? na super ikinasaya ng mga kapwa niya pinoy housemates? na hindi pinalabas sa tv dahil malamang, nahihiya si big brother sa inasal ng PINOY housemate niya. eh how about the most talked about spin the bottle thing? na sinuspend pa ng big brother ang live stream ng isang kakilala ko dahil sa pagrerecord niya ng spin the bottle episode na iyon, na ang nagpasimula ay, si joe, na again, ay isang pinoy housemate. yun ba ang disiplinado na sinasabi nila kanina? tama nga naman ang nasa team pinoy eh, kung disiplina lang din ang pag-uusapan, hindi ba dapat lahat ng aspeto ang titignan? hindi lang wake up call or pagbangon on time etc, pero lahat ng ginagawa dapat na nangangailangan ng disiplina, and with that, sa pinoy housemates pa din magbabackfire ito, dahil mas maraming nagawang kalokohan at kagaguhan ang pinoy housemates kumpara sa teenters.
oo nga joe, mas matagal kayo. eh ano naman kung mas matagal? tama si richard, it's not measured by the duration of your stay inside the house, it's what you did inside the house that matters. yung teenters, yes, late na silang pumasok. fine, sugatan na kayo by that time, pero kung talagang pinoy kayo, you'd still be able to fight as if hindi kayo nasaktan, nasugatan at napagod. that's what we pinoys are known for, right? not giving up, fighting until the very end, giving your best everytime. yun ang pinoy. and that's what the teenters showed us. tama yung isang taga-up debsoc, kung being pinoy by blood lang ang basehan ninyo kung bakit pinoy ang dapat maging big winner, ang babaw ng basis ninyo. so, para ninyo na ring sinabi, na dapat ay maging proud pa din tayo sa mga pinoy na nasa ibang bansa na minamata ang kapwa nila pinoy. hindi ba, nung lumabas yung isyu tungkol sa isang writer na nangmata ng kapwa pinoy niya eh andaming nag-react? na kesyo hindi daw siya pinoy, etc etc. eh si joe, pinoy pa bang maituturing? pagkatapos ng racism rap niya against bret? yung mga pinoy housemates na binabackstab ang kapwa nila housemates? gawain ba ng pinoy yun?? ano ito, double standards?
wag tayong parating papasok, let's acknowledge din naman ang mga naipakita ng mga teenternationals, na hindi man natin kalahi o hindi man purong pinoy ay nagpakita at nanindigan na parang isang tunay na pinoy. hindi lang dapat sa panlabas na anyo, o sa dugo, dahil being filipino is not skin deep lang dapat, hindi dapat ganun ka-shallow yung tingin natin. ang pagiging pinoy ay nasa isip, gawa, salita at nasa puso. wag natin tignan ang pagiging pinoy nang ganun-ganun lang. dahil tandaan natin, marami tayong mga kababayan na kinaiinisan natin dahil hindi sila nagpapaka-pinoy. so dapat, i-appreciate natin ang mga hindi natin kalahi na mas nagpapakita ng mga traits at characteristics ng pagiging pinoy. oo, pinoy big brother. pero let's put into consideration those teenternational housemates who showed the world who / what a real pinoy is. isang reality show ang pbb, at dapat hindi lang tayo parating nanonood, sana, nakikita din natin kung ano ang mga mali, at wag na nating gayahin. lalo na yung balikong katwiran na dapat pinoy ang manalo dahil pinoy big brother. oh goodness gracious. let us all be rational and critical. hindi lahat ng pinoy ay nagpakapinoy, at hindi lahat ng hindi pinoy ay nagpakita ng masamang pag-uugali at pananaw. yun lang :)
ayan, pasensiya na. affected much talaga.
sobrang SP-related kasi niya. hindi kasi lahat ng pinoy, most especially yung mga natira na sina Ivan, Devon at Fretzie ay sumalamin sa tunay na kabataang Pinoy. yung tipong mas nakarelate pa ako kay Ryan, kay Ann Li, kay Bret, kay Jeni. kasi, mas nakita ko sa kanila yung pagmamahal para sa bayan, yung paggalang sa kapwa nila, yung pagpapakumbaba, yung pagsisikap. na hindi ko nakita sa mga pinoy housemates. di ba, dapat pinagmamalaki natin ang mga traits na nagseset apart sa atin - mga pinoy, sa mga ibang lahi? pero sa show na ito, mas lumutang yung mga katangian ng pagka-pinoy sa mga teenternationals. so i really can't help but react.
pero, siyempre, in the end, tayo pa ding mga manonood ang pipili ng big 6 natin, so sana, pairalin natin yung puso sa pagpili, hindi lang kung ano yung nakikita ng mata sa physical appearance ng mga housemates, kungdi sa kung paano din sila nakisama, nakisalamuha sa loob ng pbb house.(sa dulo, pera pera lang din yan, pero sana, manalo pa din kung sino yung talagang deserving, kung sino yung nagpakatotoo, at kung sino yung mas sumalamin sa tunay na buhay ng mga kabataang Pilipino)
LIKE YEAH, AGAIN, AFFECTED MUCH.
(gusto ko nang i-litson si joe, as in! x.X)
Posted by
elliz
at
10:11 AM
Sunday, May 9, 2010
happy mother's day mama!
i really don't know if she'll be able to read this, she doesn't even know that a blog under my name exists, but then, i hope this will find its way to her :D
sabi nila, nasa huli raw ang pagsisisi.
kinalakihan ko ang panonood ng telenovela at lagi nalang, kapag namamatayan ng kapamilya, iyak ng iyak ang mga bida. kesyo hindi raw nila naparamdam sa mga mahal nila ang pagmamahal nila. at lumaki akong nakatatak sa isip ko na iparamdam sa mga tao sa paligid ko na mahal ko sila.
mama and i are really not that close when i was younger.
i was stubborn and she always scold me for being one.
laging pasaway, laging inaaway ang mga kapatid, sinungaling pa.
i was really not that mama's girl or papa's girl, ang tingin ko kasi sa kanila noon, kaaway. mga taong KJ na ayaw akong payagan sa mga gusto kong gawin. mga taong walang ginawa kungdi pagalitan ako ng pagalitan kapag hindi ako sumusunod sa kanila.
never akong nagsabi ng sikreto ko sa mama ko or kay papa.
pakiramdam ko kasi, hindi naman nila maiintindihan.
i grew up na kinaiinggitan ang mga friends ko dahil best friends nila ang mommy nila, wala silang tinatagong sikreto sa isa't isa. nakakapag-usap sila about anything and everything under the sun.
lumaki akong dinadasal na sana, yung mama ko, best friend ko din.
pero everytime na magkakaron ako ng chance na kausapin siya, the convo would always end up in misunderstanding.
but then things changed when i entered college.
actually, things changed when i had my first serious boyfriend.
dahil magmula noon, naramdaman ko na andiyan lang si mama for me, at ako yung lumalayo sa kanya all these time.
naging feel good na ung usapan namin.
hindi na rin niya ako masyadong pinapagalitan at ung ideas namin, though madalas pa din magkakontra, ay hindi na umaabot sa di pagkakaunawaan.
she made me feel so special at na kahit na anong gawin ko, mahal niya pa rin ako at hindi magbabago yun.
i did hurt her for a countless number of times, but then, she is still always there for me. na maski na mali mali ung desisyon ko sa buhay, andiyan lang siya, nakaalalay, sumusuporta, gumagabay.
sinasabihan na nga niya ako ngayon ng mga problema niya eh. at ganun rin ang ginagawa ko sa kanya.
kahit na sobra sobrang pasaway ko na (umiinom na ako, pero hindi nagyoyosi. naglalakwatsa at gabi na umuuwi), andiyan pa din siya for me, for us.
kahit na sobrang dami nang problemang pinagdadaanan niya sa buhay niya ngayon, hindi pa din siya nawawalan ng panahon para sa akin, para sa amin.
maski late siya nakakauwi, may time pa din para makapagkwentuhan kami. cute nga eh, parang magbarkada lang kami, kasi yung mga sinasabi ko sa barkada ko, sinasabi ko rin sa kanya. minsan nga, sa kanya ko lang sinasabi eh.
atlong last, natupad ung dasal ko.
bestfriend ko na ang mama ko.
at maski ilang ulit kong nasira ang tiwala niya noon, hindi pa din nagbago ung pagmamahal niya sa akin. tinatanggap niya ako maski ilang beses na akong nadapa. niyayakap niya ako maski ilang beses akong nagkamali. minamahal niya ako maski ilang beses ko na siyang nasaktan.
mahal na mahal ko ang mama ko.
at walang karapatan ang iba na saktan siya, wag lang nilang subukan, maski kamag-anak pa namin yan, ako ang makakalaban nila.
minamahal niya kami nang walang pag-aalinlangan.
sinusuportahan niya kami sa mga gusto naming gawin.
inaalalayan niya kami sa mga panahon na mahina kami.
at mama, sobrang salamat para diyan :)
sobrang salamat sa lahat.
i may not be the perfect daughter, obedient and respectful and all, but i do hope that you know that i'm trying to be the daughter, the person that you want me to be.
husgahan ka man ng ibang tao, alam kong alam mo naman na napalaki mo kami ng maayos. at walang dapat ipagduda dun.
mahal na mahal kita mama.
i may not always say those words, sana sa bawat araw na nagkukwentuhan tayo, sa bawat araw na inaabot tayo ng madaling araw sa pag uusap, nararamdaman niyo po un.
hindi ako perfect, pero i am trying to be the daughter that you want me to be. natuto na po ako sa mga pagkakamali ko. at hindi na ako gagawa ulit ng mga nakakalokang desisyon.
and i'm really trying my best para hindi na masira ang tiwalang binibigay niyo po sa akin.
mahal na mahal kita, at hindi kita iiwanan.
happy mother's day mama! :D
sabi nila, nasa huli raw ang pagsisisi.
kinalakihan ko ang panonood ng telenovela at lagi nalang, kapag namamatayan ng kapamilya, iyak ng iyak ang mga bida. kesyo hindi raw nila naparamdam sa mga mahal nila ang pagmamahal nila. at lumaki akong nakatatak sa isip ko na iparamdam sa mga tao sa paligid ko na mahal ko sila.
mama and i are really not that close when i was younger.
i was stubborn and she always scold me for being one.
laging pasaway, laging inaaway ang mga kapatid, sinungaling pa.
i was really not that mama's girl or papa's girl, ang tingin ko kasi sa kanila noon, kaaway. mga taong KJ na ayaw akong payagan sa mga gusto kong gawin. mga taong walang ginawa kungdi pagalitan ako ng pagalitan kapag hindi ako sumusunod sa kanila.
never akong nagsabi ng sikreto ko sa mama ko or kay papa.
pakiramdam ko kasi, hindi naman nila maiintindihan.
i grew up na kinaiinggitan ang mga friends ko dahil best friends nila ang mommy nila, wala silang tinatagong sikreto sa isa't isa. nakakapag-usap sila about anything and everything under the sun.
lumaki akong dinadasal na sana, yung mama ko, best friend ko din.
pero everytime na magkakaron ako ng chance na kausapin siya, the convo would always end up in misunderstanding.
but then things changed when i entered college.
actually, things changed when i had my first serious boyfriend.
dahil magmula noon, naramdaman ko na andiyan lang si mama for me, at ako yung lumalayo sa kanya all these time.
naging feel good na ung usapan namin.
hindi na rin niya ako masyadong pinapagalitan at ung ideas namin, though madalas pa din magkakontra, ay hindi na umaabot sa di pagkakaunawaan.
she made me feel so special at na kahit na anong gawin ko, mahal niya pa rin ako at hindi magbabago yun.
i did hurt her for a countless number of times, but then, she is still always there for me. na maski na mali mali ung desisyon ko sa buhay, andiyan lang siya, nakaalalay, sumusuporta, gumagabay.
sinasabihan na nga niya ako ngayon ng mga problema niya eh. at ganun rin ang ginagawa ko sa kanya.
kahit na sobra sobrang pasaway ko na (umiinom na ako, pero hindi nagyoyosi. naglalakwatsa at gabi na umuuwi), andiyan pa din siya for me, for us.
kahit na sobrang dami nang problemang pinagdadaanan niya sa buhay niya ngayon, hindi pa din siya nawawalan ng panahon para sa akin, para sa amin.
maski late siya nakakauwi, may time pa din para makapagkwentuhan kami. cute nga eh, parang magbarkada lang kami, kasi yung mga sinasabi ko sa barkada ko, sinasabi ko rin sa kanya. minsan nga, sa kanya ko lang sinasabi eh.
atlong last, natupad ung dasal ko.
bestfriend ko na ang mama ko.
at maski ilang ulit kong nasira ang tiwala niya noon, hindi pa din nagbago ung pagmamahal niya sa akin. tinatanggap niya ako maski ilang beses na akong nadapa. niyayakap niya ako maski ilang beses akong nagkamali. minamahal niya ako maski ilang beses ko na siyang nasaktan.
mahal na mahal ko ang mama ko.
at walang karapatan ang iba na saktan siya, wag lang nilang subukan, maski kamag-anak pa namin yan, ako ang makakalaban nila.
minamahal niya kami nang walang pag-aalinlangan.
sinusuportahan niya kami sa mga gusto naming gawin.
inaalalayan niya kami sa mga panahon na mahina kami.
at mama, sobrang salamat para diyan :)
sobrang salamat sa lahat.
i may not be the perfect daughter, obedient and respectful and all, but i do hope that you know that i'm trying to be the daughter, the person that you want me to be.
husgahan ka man ng ibang tao, alam kong alam mo naman na napalaki mo kami ng maayos. at walang dapat ipagduda dun.
mahal na mahal kita mama.
i may not always say those words, sana sa bawat araw na nagkukwentuhan tayo, sa bawat araw na inaabot tayo ng madaling araw sa pag uusap, nararamdaman niyo po un.
hindi ako perfect, pero i am trying to be the daughter that you want me to be. natuto na po ako sa mga pagkakamali ko. at hindi na ako gagawa ulit ng mga nakakalokang desisyon.
and i'm really trying my best para hindi na masira ang tiwalang binibigay niyo po sa akin.
mahal na mahal kita, at hindi kita iiwanan.
happy mother's day mama! :D
Posted by
elliz
at
4:22 AM
Thursday, May 6, 2010
wtf.
haha. never had the chance to update my blog nung nakaraang buwan.
why? super busy.
with acad work (yes, i haven't graduated yet, but 'twas just fine. my parents would still support me until i graduate next school year. 'twas my fault anyway, so i promised them that i will not get married right after grad, i shall help them and build a house for my parents first :D)
with slight org work (yes, i am planning to be a bit detached from my orgs, though i will still be an active member. graduating is of the greatest importance, i won't do anything para madelay ulit)
with trying to get some sleep (with biopsych and trigo this summer, i haven't slept that nicely yet. but then again, i so love my subjects that its just alright to stay super late at night)
other than these, i'm quite good.
no commitment or whatsoever with anybody.
(yes, we already broke up. after almost a year of being together. but what's good about it is that we are the best of friends. haha. we're still clingy friends as of press time. and that's quite fine. less pressure. no commitment :D)
AND, i don't plan to be in a relationship in a few days, weeks, months, years time. yes, you read it right. quite tired with relationship shits and i'm not prepared to go through it all again. i might as well just focus on my studies :D
(you read it right dude, so why don't you just go away? as if i'd mind. lol)
will be enlisting for the first sem in a few days time :D
is excited for abnormal psychology.
wala nang updates. haha :))
yan lang.
babush :))
why? super busy.
with acad work (yes, i haven't graduated yet, but 'twas just fine. my parents would still support me until i graduate next school year. 'twas my fault anyway, so i promised them that i will not get married right after grad, i shall help them and build a house for my parents first :D)
with slight org work (yes, i am planning to be a bit detached from my orgs, though i will still be an active member. graduating is of the greatest importance, i won't do anything para madelay ulit)
with trying to get some sleep (with biopsych and trigo this summer, i haven't slept that nicely yet. but then again, i so love my subjects that its just alright to stay super late at night)
other than these, i'm quite good.
no commitment or whatsoever with anybody.
(yes, we already broke up. after almost a year of being together. but what's good about it is that we are the best of friends. haha. we're still clingy friends as of press time. and that's quite fine. less pressure. no commitment :D)
AND, i don't plan to be in a relationship in a few days, weeks, months, years time. yes, you read it right. quite tired with relationship shits and i'm not prepared to go through it all again. i might as well just focus on my studies :D
(you read it right dude, so why don't you just go away? as if i'd mind. lol)
will be enlisting for the first sem in a few days time :D
is excited for abnormal psychology.
wala nang updates. haha :))
yan lang.
babush :))
Posted by
elliz
at
9:05 PM
Tuesday, March 30, 2010
never felt this kind of rage before.
never akong nagsalita kapag nakakakita ako ng mga nagrarally sa paligid ko.
UP student ako at alam kong normal na iyon sa amin kaya maski kailan, hindi ako nagsalita.
sumusuporta pa nga ako kung minsan, lalo na't alam kong tama ang pinaglalaban nila.
pero ang ginawa nila nitong nakaraan?
na magsaboy ng pintura at mambastos ng isang chancellor, parang hindi ko na yata kayang tumahimik lang.
maikli lang naman ito.
parang hindi mga UP students kung umasta.
nakakabastos lang.
oo, may pinaglalaban sila, pero ilaban naman natin ito sa tamang paraan.
ipakita naman natin na maski nakakagago ang ginagawa ng board eh wag tayong bumaba sa level nila.
---
just saw the freakin news of another tuition increase.
wtf. from 1000 to 2,400?
tanginang yan.
akala ko ba state university ang UP??
bakit tataas na naman ang tuition?
marami pa nga ang hindi nakakarecover sa 300% increase nung 2006, sabay ngaun, tataas na naman?
anak ng pucha naman.
ano na ang UP? private school??
subsidized dapat tayo ng gobyerno, hindi ba?
kaya nga state university hindi ba?
pero ano na naman itong katarantaduhang mangyayari na magtataas na naman ng tuition?
paano na ang mga matatalinong mahihirap na gustong mag aral sa UP??
paano na nila maaabot ang pangarap nila??
ang isang normal na estudyante sa UP ay mayroon 15-20 units kada sem.
kung 2400 per unit na, halos 40,000 plus ang babayaran ng isang estudyante?
na wala nang kinaiba sa ibang mga pribadong paaralan sa tabi-tabi.
paano un??
akala ko ba premiere state U tayo??
bakit aabot ng ganoon kataas ang tuition?
eh kung ako ang estudyante, sabay ganun ang tuition, eh di sa private school na lang ako, all in pa ung ganung kataas na tuition. kumpara sa up na hindi pa kasama ang readings at iba pang mga requirements na kailangang gawin.
nakakahiya na.
kung ang 300% increase noong 2006 ay hindi ko ininda masyado, itong darating na increase ay tiyak na ipagra-rally ko na.
maski na hindi ko ito talaga gawain.
grabe, grabe lang.
nakakabastos. nakakawindang.
UP admin, gumising naman kayo.
para na ninyong pinilay sa mga matatalinong estudyante ang UP.
kung ganyan ang mangyayari, maihahanay na lang ang UP sa ibang private schools na mahal ang bayad, nawalan na tayo ng edge.
para na ninyong awa.
sana maging kayo ay mag-push ng greater state subsidy.
sapat na ang 1000 per unit ng mga mag-aaral for the next decade.
wake up, wake up.
wag magpa-alipin.
bigyan naman natin ng dangal ang 102 years old nating pamantasan.
saan ba napunta ang 300% increase?
ni hindi ninyo na pa nga naipapakita na tunay ngang may kinapuntahan ang mataas na bayarin kada sem, tapos ngayon, magtataas na naman.
maawa naman kayo.
maawa naman tayo.
magmalasakit naman tayo sa mga tunay na matatalino at nararapat na makapag-aral sa UP.
sige na naman, sige na naman.
UP student ako at alam kong normal na iyon sa amin kaya maski kailan, hindi ako nagsalita.
sumusuporta pa nga ako kung minsan, lalo na't alam kong tama ang pinaglalaban nila.
pero ang ginawa nila nitong nakaraan?
na magsaboy ng pintura at mambastos ng isang chancellor, parang hindi ko na yata kayang tumahimik lang.
maikli lang naman ito.
parang hindi mga UP students kung umasta.
nakakabastos lang.
oo, may pinaglalaban sila, pero ilaban naman natin ito sa tamang paraan.
ipakita naman natin na maski nakakagago ang ginagawa ng board eh wag tayong bumaba sa level nila.
---
just saw the freakin news of another tuition increase.
wtf. from 1000 to 2,400?
tanginang yan.
akala ko ba state university ang UP??
bakit tataas na naman ang tuition?
marami pa nga ang hindi nakakarecover sa 300% increase nung 2006, sabay ngaun, tataas na naman?
anak ng pucha naman.
ano na ang UP? private school??
subsidized dapat tayo ng gobyerno, hindi ba?
kaya nga state university hindi ba?
pero ano na naman itong katarantaduhang mangyayari na magtataas na naman ng tuition?
paano na ang mga matatalinong mahihirap na gustong mag aral sa UP??
paano na nila maaabot ang pangarap nila??
ang isang normal na estudyante sa UP ay mayroon 15-20 units kada sem.
kung 2400 per unit na, halos 40,000 plus ang babayaran ng isang estudyante?
na wala nang kinaiba sa ibang mga pribadong paaralan sa tabi-tabi.
paano un??
akala ko ba premiere state U tayo??
bakit aabot ng ganoon kataas ang tuition?
eh kung ako ang estudyante, sabay ganun ang tuition, eh di sa private school na lang ako, all in pa ung ganung kataas na tuition. kumpara sa up na hindi pa kasama ang readings at iba pang mga requirements na kailangang gawin.
nakakahiya na.
kung ang 300% increase noong 2006 ay hindi ko ininda masyado, itong darating na increase ay tiyak na ipagra-rally ko na.
maski na hindi ko ito talaga gawain.
grabe, grabe lang.
nakakabastos. nakakawindang.
UP admin, gumising naman kayo.
para na ninyong pinilay sa mga matatalinong estudyante ang UP.
kung ganyan ang mangyayari, maihahanay na lang ang UP sa ibang private schools na mahal ang bayad, nawalan na tayo ng edge.
para na ninyong awa.
sana maging kayo ay mag-push ng greater state subsidy.
sapat na ang 1000 per unit ng mga mag-aaral for the next decade.
wake up, wake up.
wag magpa-alipin.
bigyan naman natin ng dangal ang 102 years old nating pamantasan.
saan ba napunta ang 300% increase?
ni hindi ninyo na pa nga naipapakita na tunay ngang may kinapuntahan ang mataas na bayarin kada sem, tapos ngayon, magtataas na naman.
maawa naman kayo.
maawa naman tayo.
magmalasakit naman tayo sa mga tunay na matatalino at nararapat na makapag-aral sa UP.
sige na naman, sige na naman.
Posted by
elliz
at
12:06 AM
Subscribe to:
Posts (Atom)
